Oomorfi
HOME
ARCHIVE
Theme

Kriz

Şu an 24 yaşındayım. Sanırım 24 yaş krizi yaşıyorum. Bu, bende her sona yaklaşmakta görülen olağan bir durum: Aniksiyete. Ortaokulun sonunda gitmiştim ilk psikiyatriste. Sonra lise sonda gittim. Şimdi üniversite bitiyor. Geleceğin belirsizliği tüylerimi ürpertiyor. Ne olacağım ben? Ya hayatımı hiç sevmediğim bir işte geçirirsem? Daha fenası, ya iş bulamazsam? Duramıyorum evde, duramıyorum. Yazı ailemin yanında geçirdim iyi geldi. Eskiden kaçardım onlardan. Şimdi yalnız kalamıyorum. Başarısız olduğumu hissettikçe elimi kolumu bağlıyor bir şeyler. Arkadaşlarımı arıyorum. Sosyalleşiyorum. Sanki gençliğim ellerimden kayıp gidiyormuş gibi hissediyorum. Bu arada bir şey farkettim. Eve 20 yaşında erasmuslu kızlar bakmaya geliyor. Biraz konuşunca ne kadar masum olduklarını görüyorsun. Kendimi daha iyi hissediyorum. Onlar kadar saf ve tehlikelere açık değilim en azından. Sonra bir fil oturuyor içime. 4 yıl bile ne büyük bir rakam. Bir zamanlar sevdiğim adam hep dile getiriyordu yaş farkımızı, bense görmüyordum bile. Ne kadar ağır hissetmiştir kendini kim bilir…Üzüldüm… Şimdilerde hoşlandığım bir adam var. New yorklu bir sanatçı. Çok tatlı, çok içten… Onun yanında kendimi öyle güvende hissediyorum ki oh, kuş tüyü yastık gibi. Yine yaş farkı var:( Belki onun da sorunları vardır, yaşıyla, hayatıyla… Kimin yok ki? İnsanlar neyle mutlu olur hayatta? Hayatı nasıl sever? Merak ediyorum…

Load more posts